کنگره بین‌المللی حضرت امام حسن مجتبی(ع)

۱۳۹۳/۰۴/۰۱     |       rouhani.ir     |     سالن اجلاس سران

رئیس جمهوری: نرمش قهرمانانه سخت تر از جهاد قهرمانانه / عاقبت بینی و تدبیر، عافیت طلبی نیست / صلح به معنای در نظر داشتن هدف و آرمانی برتر و والاتر است، اما افراد تنگ نظر نه تنها پشت پرده که روی پرده را نیز خوب نمی‌بینند

حجت الاسلام و المسلمین دکتر حسن روحانی رییس جمهوری روز یکشنبه در کنگره بین المللی امام حسن مجتبی (ع)، نرمش قهرمانانه را سخت تر از جهاد قهرمانانه خواند و تصریح کرد که عاقبت بینی و تدبیر، عافیت طلبی نیست.

رییس جمهوری گفت: صلح به معنای در نظر داشتن هدف و آرمانی برتر و والاتر است، اما افراد تنگ نظر نه تنها پشت پرده که روی پرده را نیز خوب نمی بینند.

امام مجتبی (ع) در پیروی از راه پیامبر عظیم الشان و صلح حدیبیه، صلحی را برگزید که هم حق دماء مسلمین و هم وحدت و اتحاد در جهان اسلام در برابر روزی که کل دنیا اسلام را تهدید می کرد، تأمین کرد.

دنیای اسلام امروز بیش از هر زمان دیگر نیاز به وحدت دارد، بیایید صلح رمضانی را فریاد و افراط گرایان را کنار بزنیم، تروریست ها را منزوی کنیم و دست اتحاد و وحدت به هم دهیم.

بین شیعه و سنی در دنیا تفرقه ای وجود ندارد شیعه و سنی برادر یکدیگر هستند سالها و قرنها شیعه و سنی در ایران، عراق، شام و خلیج فارس و شمال آفریقا همه جا در کنار هم با برادری و اخوت زندگی کردند و پشت سر یک امام به نماز ایستادند.

چرا می خواهید به ناحق همزیستی مسالمت آمیزی را که نعمت خداوند بود، از بین ببرید و نابود کنید و صهیونیست ها و ابرقدرتها خواب راحت داشته باشند و زن و بچه خانواده های مسلمان در دنیای اسلام از ترس وحشت و ترور در بیابانها آواره شوند.

امروز بیش از هر زمان دیگر نیازمند وحدت در دنیای اسلام هستیم و نیازمند آنیم که پرچم صلح حسنی به اهتزاز درآید.

عمل امام حسن مجتبی (ع) نشان می دهد که در مقاطعی از تاریخ اسلام وحدت دنیای اسلام و مدارا در برابر افکار دیگران تا چه حد اهمیت دارد.

 

متن کامل سخنرانی رییس جمهوری بدین شرح است:

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا و نبینا محمد و آله الطاهرین و صحبه المنتجبین
الحسن والحسین سیدا شباب اهل الجنه.

دنیای اسلام در مقطع حاضر بیش از هر زمان دیگر نیازمند به پیروی از سیره پیامبر عظیم‌الشان اسلام(ص) و اهل بیت عصمت و طهارت است. اگر اعتقادات اسلامی، قرآن مجید، کتاب آسمانی، اگر سیره پیامبر بزرگوار اسلام و مناسک دینی ما همه و همه عوامل مهم و اصلی برای وحدت دنیای اسلام است، بی‌تردید اهل بیت و علاقه و عشق به خاندان رسالت هم یکی از عوامل وحدت دنیای اسلام است.

«قل لا اسئلکم علیه اجراً الا الموده فی‌القربی» بنابراین مودت و عشق و علاقه به قربای پیامبر و اقربین پیامبر هم به عنوان یک وظیفه قرآنی و هم به عنوان مساله مهمی که اکثریت قاطع قریب به اتفاق مسلمانان جهان به این آیه عمل می‌کنند. بنابراین کسی نباید چنین تصور کند که اهل بیت، عشق به خاندان رسالت و پیروی از راه و روش آنها، خدای ناکرده عاملی برای جدایی و تفرقه میان مسلمانان است، بلکه به عکس عشق به خاندان رسالت و اهل بیت(ع) یکی از ارکان وحدت جهان اسلام و دنیای اسلام است.

زندگی ائمه اطهار(ع) از امیرالمومنین(ع) تا امام عسکری(ع)، تاریخ زندگی یازده امامی که امروز در اختیار ما هست، یعنی یک دوران ۲۵۰ ساله، بهترین آینه برای دیدن احکام الهی، نحوه اجرای دستورات قرآنی و تکرار سیره پیامبر در مقاطع و موقعیت های مختلف است. در واقع این طول زندگی ۲۵۰ سال، کتاب هدایتی را پیش روی ما می‌گذارد که هر فصل آن برجستگی خاص خود را دارد.

در این ۲۵۰ سال نقاط برجسته‌ای وجود دارد که البته همه نقاطش برجسته و هدایتگر است، اما بر این نقاط مسلمان‌ها هم در فکر و بررسی و تحقیق و هم در عمل به ‌آنها بیشتر توجه کرده‌اند. ویژگی‌های دوران حکومت و زمامداری مولای متقیان علی(ع)، صلح امام حسن مجتبی(ع) سبط اکبر پیامبر، قیام بزرگ سرور آزادگان حضرت ابی عبدالله‌الحسین(ع)، دانشگاه بزرگ امام باقر(ع) و امام صادق(ع)، مقاومت و تحمل طولانی در زندان ۱۴ ساله موسی بن جعفر(ع)، تعامل ویژه با حاکمیت وقت توسط امام هشتم، حضرت علی بن موسی‌الرضا(ع) و دوران ویژه خفقان شدید و سیاه در دوران عسکریین و امام جواد (سلام الله علیهم اجمعین) همه این نکات به عنوان برجستگی‌هایی است که می‌تواند هم توجه مسلمانان را جلب و جذب کند و هم راه را برای هدایت مسلمانان بگشاید.
همه ما می‌دانیم که در جهاد و مبارزه هم پیروزی حق است و هم به یک معنا پیروزی شخص است، آنکه در میدان جنگ و جهاد برای رضای خدا می‌رود و خون خود را نثار می‌کند و جان خود را تقدیم می‌کند، هم حق را پیروز ساخته و هم شخص او پیروز میدان است. اما گاهی حق پیروز می‌شود، اما شخص در فشار و تنگنا قرار می‌گیرد.

در صلح و قراردادِ صلح و نرمش در برابر نیروی مقابل، آنجا که به حق، صحیح و درست است، حق را پیروز می‌سازد و شخص را در منگنه فشار قرار می‌دهد. اینجاست که مرّتین اجر برای کسی است که مسیر حق را می‌پیماید. جنگ بدر و اُحد به عنوان حضور شجاعانه در برابر کفار، پیروزی حق بود، اما پیروزی شخص پیامبر و تحسین همه مسلمان‌ها در برابر رسول گرامی اسلام بود، اما در صلح حدیبیه حق پیروز شد، اما عده‌ای کوته‌نظر در برابر شخص پیامبر، زبان به اعتراض گشودند که چرا این ماده و چرا آن ماده و چرا اینچنین و چرا آنچنان و چرا کلمه رسول الله(ص) حذف شد و چیزی نگفتید و چرا آن شرط گذاشته شد و شما پذیرفتید و چرا قول داده بودید که به زیارت خانه خدا امسال می‌رسیم و در حدیبیه می‌گویید قربانی کنیم و سر بتراشیم و از احرام خارج شویم و به مدینه برگردیم این همه عقب نشینی؟

کوته نظران عاقبت‌‌بینی را گاهی عافیت‌طلبی می‌بینند، عاقبت‌بینی و تدبیر، غیر از عافیت‌طلبی است. حتی بزرگانی، حتی صحابه عظیم‌الشان، حتی یاران نزدیکی امثال حُجر هم دچار تعجب و اعجاب می‌شوند و گاهی تقاضای مرگ می‌کنند. «لوددت انی مت قبل هذا» و این نشان می‌دهد که شجاعت در صلح به مراتب بالاتر از شجاعت در جنگ است. ما در دوران زندگی امام راحل به عیان دیدیم که او هم فرمانده میدان جنگ بود و هم روزی راهبر مسیر صلح و دیدیم آن روز که او فرمانده جنگ بود، چگونه راحت از لحاظ روحی بود و آن روز که مسیر صلح انتخاب کرد چه فشار روحی بر او وارد شد، صلح، شجاعت دوچندان را می‌طلبد و امام مجتبی(ع) در پیروی از راه پیامبر عظیم‌الشان اسلام و حدیبیه‌ی پیامبر، صلحی را برگزید که هم حقن دماء مسلمین در آن بود و هم وحدت اتحاد در جهان اسلام در برابر خطر رومی که کل دنیای اسلام را تهدید می‌کرد. صلح به معنای در نظر داشتن هدف و آرمانی برتر و بالاتر که آن آرمان ممکن است، برای بعضی از افراد مشهود و آشکار نباشد، صلح از آنِ آن امامی است که پشت پرده را به خوبی می‌بیند و پیش‌بینی می‌کند.

اما افراد تنگ نظر نه پشت پرده که روی پرده را هم به خوبی نمی بینند. ما نیازمند آن هستیم که زندگی ائمه هدی(ع) را بازخوانی کنیم و درس بیاموزیم، درس عقلانیت، درس تدبیر، درس میانه‌روی، درس اعتدال، در برابر افراط‌گران و خشونت‌طلبانی که حتی در کنار امام معصوم و پیامبر بزرگ اسلام هم نمی‌توانستند راه مدارا را به خوبی ببینند و لمس و درک کنند و به آن پایبند بمانند و گاهی زبان به گِله و یا حتی اعتراض می‌گشودند.

عمل امام مجتبی(ع) به ما نشان می‌دهد که در مقاطعی از تاریخ اسلام، وحدت دنیای اسلام و مدارا در برابر افکار دیگران تا چه حد اهمیت دارد؟ مدارا کردن یا با لحن ملایم با دیگران سخن گفتن، به معنای آن نیست که حقی زیر پا گذاشته شود، سکوت در بعضی از موارد بدان معنا نیست که فردی در برابر راه ناحقی تسلیم شده باشد. سِلم و سُلم غیر تسلیم و زیر بار ظلم رفتن است. تشخیص این و تفکیک این هم تفکر و هم تدبر می‌خواهد و هم سعه صدر و حوصله نیاز دارد.

درباره امام مجتبی(ع) به اعتقاد من زیباترین تعبیر را مقام معظم رهبری دارد که صلح امام حسن(ع) را «شکوهمندترین نرمش قهرمانانه تاریخ» می‌نامد، من تعبیری از این زیباتر نیافتم و ندیدم. آنگاه که چند سال قبل از پیروزی انقلاب اسلامی ایشان کتاب «صلح الحسن» مربوط به مرحوم شیخ رازی آل یس را به زبان فارسی ترجه کردند آنجا این نام را برگزیدند «شکوهمندترین نرمش قهرمانانه تاریخ» به اعتقاد من نرمش قهرمانانه سخت‌تر از جهاد قهرمانانه است و امام حسن(ع) سبط اکبر پیامبر این قهرمانی و این شجاعت را برگزید و انتخاب کرد.

ما مسلمانها ضمن احترام به همه قربا اهل بیت پیامبر، برای امیرالمومنین(ع)، فاطمه زهرا(س)، امام حسن(ع) و امام حسین(ع) ویژگی خاصی قائلیم، چون اینها در کنار و با پیامبر بودند و مستقیم از پیامبر بهره جستند، گرچه کلهم نورٌ واحد اما حساب اینها هم در عشق و مودت و هم در بهره بردن از سیره و راهشان تا حدی متفاوت است. «فاخذ بیدالحسن والحسین و قال، من احب هذین و اباهما و امهما کان معی فی درجتی یوم القیامه» این بیان فریقین است، شیعه و سنی این روایت را نقل کرده‌اند. دست حسن و حسین‌اش را در دست خود گرفته بود و فرمود: هر کس این دو نور دیده من و پدر و مادر آنها را دوست بدارد، روز قیامت در کنار من است، با همان مقام و منزلت و درجه‌ای که پیامبر عظیم‌الشان اسلام دارد. هیچ کس در این بیان تردید ندارد که این دو بزرگوار «سیدا شباب اهل الجنه» این را همه نقل کرده اند، فریقین نقل کردند. مورد اتفاق جهان اسلام و علمای اسلام است. «الحسن والحسین امامان قاما او قعدا» ما امروز نیازمند به آن هستیم که از راه امام حسن مجتبی(ع) و مسیر وحدت او، راه حقن دماء مسلمین راه صلح و ثبات در جهان اسلام، بیشتر بهره جوییم.

در آستانه ماه عبادتیم، در آستانه رمضانیم و شما ببینید در دنیای اسلام چه می‌گذرد؟ وحوشی که بر خون مسلمانها تشنه‌اند و کودکان را هم سر می‌برند و به ناموس مسلمانها هم اعتنا نمی‌کنند و دختران جوان را به عنوان برده می‌ربایند و خانه مسلمان ها را بر سر آنها خراب می‌کنند و حرمت هیج پیامبر و عالمی را نگه نمی دارند و خود را به عنوان جهادی و اجرا کننده قرآن و اسلام می‌خوانند. چه درد بزرگی و چه مصیبت بزرگی است، روز غم برای مسلمانها و متاسفانه روز شادی برای صهیونیست هایی که پشت این حرکت هستند. به وضوح مسلمانها را به جان هم انداخته‌اند و از کشتار و خونریزی آنها صهیونیستها لذت می‌برند و در این وادی هر روز بر مردم غزه می‌تازند و مردم را زیر بمباران وحشیانه خود قرار می‌دهند و آنچنان فضایی به وجود آورده‌اند که هیچ کس نه به فکر فلسطین و نه قدس باشد و نه فلسطینیان بی گناه. همه جا خونریزی به راه انداختند با نامهای مختلف و متاسفانه با پرچمی که بر او نقش بسته است: لا اله الا لله ولی آنها معبودشان الله نیست و شیطان است، برای آنها لا اله الا الشیطان .شما ببینید چه کشتاری را در دنیای اسلام به راه انداخته‌اند، از افغانستان و پاکستان گرفته تا سوریه و عراق و لبنان‌، همه جا و همه جا.

امروز ما بیش از هر زمان دیگری نیازمند به وحدت در دنیای اسلام هستیم، ما نیازمند به آن هستیم که پرچم صلح حسنی به اهتزاز درآید. ما به حرمت زاده رمضان که او برای وحدت مسلمان ها، محنت‌ها را به جان خرید - که سیدشرف‌الدین راجع به امام محتبی می‌گوید: اگر یاری حق و اتکاء او به حق و عنایت حق نبود کی می‌توانست آن همه محنت را تحمل کند؟ - آنهمه زخم زبان، زخم زبانی که از زخم شمشیر برنده‌تر و دردناک‌تر بود؟ اما همه آنها را امام مجتبی(ع) تحمل کرد.

ما امروز نیازمندیم و باید همه علما، اندیشمندان، احزاب، گروههای اسلامی و سازمانهای مردم نهاد اسلامی به ویژه علمای بزرگ اهل سنت و شیعه، همه و همه، یک حرکت فرامذهبی در دنیای اسلام به راه‌اندازیم، در برابر توحش، خشونت و در برابر آدم‌کشی. ما باید کاری بکنیم که ندای صلح و وحدت بر ندای افراط و تکفیر پیشی گیرد. ما باید کاری کنیم که فریاد همبستگی و صلح مسلمانها در سراسر دنیای اسلام بر صدای خشونت طلبان تفوق گیرد. آنهایی که هم دنبال خشونت فکری هستند، هم دنبال خشونت فرهنگی و هم در پی خشونت عملی هستند، ما همه باید در برابر افراط و خشونت بایستیم. همه دنیای اسلام، امروز باید آن واژه صلح و صلح و خیر، مخصوص خانواده و دعوای زن و شوهر نیست و صلح و خیر، کلام عام است. ما باید بین همه مسلمانها آن دوستی و ولایت را برقرار کنیم که «والمومنون والمومنات بعضهم اولیاء بعض یامرون بالمعروف و ینهون عن‌المنکر» آن رشته ولایت، آن رشته سرپرستی، آن رشته محبت میان همه دنیای اسلام برقرار کنیم.

به همه کشورهای اسلامی و به آنهایی که متاسفانه با پول و دلار نفتی‌شان امروز به تروریست‌ها کمک می‌کنند، به آنها بگوییم، توصیه کنیم و تاکید کنیم که بدانید فردا نوبت شماست، فکر نکنید این وحشیان تروریست را به جان دیگران انداخته اید، فردا نوبت شما فرا خواهد رسید، از خونریزی و آدم‌کشی و مسلمان کشی دست بکشید. بین شیعه و سنی در دنیای اسلام تفرقه‌ای وجود ندارد، شیعه و سنی برادر یکدیگر هستند. سالها و قرنها شیعه و سنی در ایران، عراق، شام، لبنان و در خلیج فارس و شمال آفریقا همه جا در کنار هم با برادری و اخوت زندگی کردند، در یک مسجد نماز خواندند، پشت سر یک امام به جماعت و نماز جماعت و جمعه ایستادند، چرا به ناحق همزیستی مسالمت آمیزی که آن نعمت خدا بود «و اذكروا نعمه الله علیكم اذ كنتم اعداء فالف بین قلوبكم فاصحبتم بنعمته اخوانا» آن برادری را خدا به ما به عنوان نعمت به ارمغان داد، او بین ما الفت و برادری و محبت و اِخوه بودن را برقرار کرد، چرا می‌خواهید این الفت را نابود کنید؟ چرا می‌خواهید صهیونیست‌ها شب خواب راحت داشته باشند؟ چرا می‌خواهید ابرقدرتهای جنایتکار شب خواب راحت داشته باشند و زن و بچه مسلمان در دنیای اسلام از ترس و وحشت ترور، خانه و زندگی را رها کنند و زیر چادرها آواره در بیابانها در زمستان سرد و امروز در گرمای تابستان باشند؟ دنیای اسلام امروز بیش از هر زمان دیگری نیاز به وحدت دارد. بیایید همه باهم با یک صدا صلحِ رمضانی را فریاد بزنیم، به حرمت زاده رمضان به نام ماه رمضان که ماه تقوا و ماه نزول قرآن است، لیله القدر در این ماه است، بیایید افراط گران را کنار بزنیم، تروریست ها را منزوی کنیم و دست وحدت و اتحاد به همدیگر دهیم. در پناه اسلام و سیره پیامبر ائمه هدا و زیر پرچم سبط اکبر رسول خدا قرار گیریم و در این ماه عبادت و ماه قرب و نزول قرآن، دلهای‌مان را بهم نزدیک‌تر کند و وحدت و اتحاد در میان ما برقرار کند و پایان تروریسم و خشونت را در آینده نزدیک شاهد باشیم و جشن بگیریم. انشاءالله. با تشکر از همه برگزارکنندگان این سمینار بسیار ارزشمند به نام سبط اکبر پیامبر و از دبیر کل برادر عزیزت حجت‌الاسلام جناب آقای اختری و سایر دست‌اندرکاران.

والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

 

پیش از سخنان رییس جمهوری حجت الاسلام والمسلمین اختری، رییس کنگره بین المللی سبط النبی امام حسن مجتبی(ع) با اشاره به ابعاد مختلف زندگی امام دوم شیعیان گفت: تمایز میان خط اسلام ناب محمدی با اسلام ناسره از زمان حضرت امام حسن(ع) و مقابله او با معاویه و دودمانش آغاز شد و این امام همام عمر و حیات خود را به مبارزه با تحریف و انحراف و حفاظت از اسلام ناب اختصاص داد.

وی با اشاره به ارائه ۱۳۰ مقاله به این همایش در خصوص جنبه های گوناگون زندگی امام حسن مجتبی (ع) ابراز امیدواری کرد: این همایش دستاوردهای خوبی برای علاقمندان و عاشقان اهل بیت عصمت و طهارت و همه جهانیان داشته باشد.

در این مراسم همچنین دانش نامه مجازی مکتب اهل بیت (ع) (ویکی شیعه) توسط رییس جمهوری افتتاح شد.

 

* فیلم سخنان رئیس جمهوری را از بالای همین صفحه می‌توانید مشاهده نمایید.

 


نظرات شما ارسال پیغام جدید


هیچ پیغامی ارسال نشده است.

جستجو

پر بیننده ترین ها